#3 De schrijfplek

      Reacties uitgeschakeld voor #3 De schrijfplek

Opdracht #3: De schrijfplek

Als ik op het vliegveld van Trondheim de terminal uitstap, ruik ik meteen de frisse zeelucht. Ik kan het zilte zeewater bijna proeven op mijn tong. Ik houd een taxi aan en geef hem het adres van het chalet waar ik verwacht wordt. We rijden over een dijk. Ik zie het zeewater tegen de rotsen slaan. Zo rustig is het hier dus niet. Toch voel ik dat de ruige natuur mij kalmeert. Na een half uur stopt de taxi bij een klein, houten huis. Ik zie een blokhut, opgetrokken uit hele boomstammen. Dit is het, ik voel het! Dit is de plek waar ik helemaal tot rust ga komen. Ik pak mijn koffer uit de kofferbak. De taxi rijdt weg. Ik hoor het geluid van de motor vervagen. Ik loop naar de voordeur. In het slot steekt een sleutel. Als ik binnen sta, ruik ik een geur die ik me herinner van de vakanties op Texel. Het is een aangenaam luchtje, waar ik spontaan van ontspan. Ik zet mijn koffer in de hal en loop naar de woonkamer. Door de grote ramen zie ik de weidsheid van de Noorse fjorden. Ik hoor het gekwetter van een zwerm watervogels die komt overvliegen.
Dan voel ik plotseling de grond trillen. Ik hoor een zwaar, brommend geluid. Geschrokken ren ik naar de voordeur. Een zware tractor rijdt voorbij. Erachter hangt een aanhangwagen met een vloeistoftank. Het is een giertank, als ik moet afgaan op wat ik ruik. Als de tractor voor mij langs rijdt, kan ik de mest bijna proeven. Ik voel me misselijk. Met een zucht laat ik de deur dichtvallen. Wat mijn zintuigen mij proberen te vertellen, is dat dit misschien toch niet zo’n geschikte schrijfplek is als ik dacht. Ik loop naar het keukentje en zet koffie. Zou er melk in moeten? Even proeven.