#34 Kerstmorgen

      Reacties uitgeschakeld voor #34 Kerstmorgen

Wekelijkse schrijfopdracht #34: Kerst keuzemenu

Het was op kerstmorgen, drie jaar geleden, dat ik wakker gemaakt werd. Ik deed mijn ogen open en keek recht in twee lieve, grijsblauwe ogen. We waren nu al meer dan twee jaar samen en nog altijd heel gelukkig.
‘Ik heb een verrassing voor je.’ Zijn ogen glinsterden. Hij had zichtbaar moeite om het niet te verklappen. Ik trok snel mijn ochtendjas aan en volgde hem naar de woonkamer. We woonden in een veel te klein huis, waar de woonkamer ook diende als keuken, studeerkamer en berging, maar desalniettemin hadden we er een gezellig onderkomen van weten te maken. Toen ik de deur van de kamer open deed, was ik enorm verrast! Mijn vriend had een kerstontbijt gemaakt, met verse croissants, toast en sinaasappelsap. De lichtjes van de kerstboom waren aan en overal brandden kaarsjes. Ik zag een klein pakje onder de kerstboom liggen.
‘En?’ Hij keek me verwachtingsvol aan.
‘Wat een leuke verrassing, schatje!’ Ik vloog hem om de hals.
We aten aan de salontafel – voor een eettafel hadden we geen plek – en genoten van onze versie van vrede op aarde. Met een kerstmuziekje op de achtergrond kon kerstmorgen niet beter worden, dacht ik.
Toen we bijna klaar waren met eten, werd mijn vriend ongeduldig.
‘Heb je het pakje al gezien?’
‘Ja! Ik wou m na het eten open maken.’
‘Dan pas? Ga maar kijken hoor!’
Ik veegde mijn mond af aan een servet en raapte het pakje op. Het was klein, vierkant en het rammelde niet. Er zat een sticker op van een juwelier. Ik peuterde het plakband los en maakte het doosje open. Er zat een ring in! Ik keek naar mijn vriend, die inmiddels op een knie voor me zat.
‘Lieverd, wil je met mij trouwen en mij de gelukkigste man op aarde maken?’ Ik voelde me helemaal warm worden van binnen. In een flits zag ik allerlei aanzoek-scenes uit de vele romantische films die we samen hadden gezien voor me. Ik wist wat nu het belangrijkste was: ja zeggen.
‘Ja!’ De tranen stonden in mijn ogen. Wauw, wat een bijzonder moment! Hij schoof de ring om mijn vinger. We omhelsden elkaar. Ik was nog nooit zo gelukkig geweest.