Zebrapad

      Reacties uitgeschakeld voor Zebrapad

Het zijn de kleine dingen in het leven die verschil maken. De deur openhouden voor degene achter je, de verkoper van de straatkrant groeten, stoppen voor iemand bij het zebrapad.

Nu de scholen weer begonnen zijn, fiets ik elke dag op en neer naar het station in Groningen. Groningen is een stad waar veel gefietst wordt. Het is ook een stad met een heleboel bijna-botsingen. De ongeschreven regel is namelijk dat iedereen goed uit zijn doppen kijkt en verder maar wat doet. De verkeersregels worden niet al te strak nageleefd, maar zolang iedereen rekening met iedereen houdt, is dat geen probleem.

Van de week fietste ik op een fietspad. Een mediterraanse man van middelbare leeftijd stond te wachten voor het zebrapad. Ik remde af. De man maakte een ‘fiets maar door’-gebaar, maar ik trapte nog iets harder op de rem.
‘U hebt een zebrapad,’ zei ik tegen de man, die inmiddels toch aan het oversteken was.
‘Maar u zit op twee wielen,’ zei hij terug.
Daar had ik zo gauw geen weerwoord op en ik was inmiddels ook alweer vertrokken.

Later in de week gebeurde het me nog een keer, met een meisje van een jaar of 18. Verbaasd dat ik haar voorrang verleende op een plek waar ze daar recht op had. Het zijn de kleine dingen in het leven waarmee je een glimlach op iemands gezicht kunt toveren. Stoppen voor het zebrapad als iemand dat niet verwacht, is beslist één van de makkelijkste.