Woordenboekverbod

      Reacties uitgeschakeld voor Woordenboekverbod

het woor·den·boek·ver·bod [~en] verbod op het gebruik van een woordenboek

Bovenstaand woord zal nooit in de Van Dale worden opgenomen, want het klinkt onzinnig en komt nauwelijks voor. Nauwelijks, ja, want ik heb er helaas ervaring mee.

Als docent Nederlands wil je graag leerlingen stimuleren om een woordenboek te gebruiken. In deze tijd kiezen leerlingen liever voor de mogelijkheid om een onbekend woord in te typen op hun telefoon. Soms vind ik dat prima, maar in de meeste gevallen heb ik liever dat ze gebruik maken van een woordenboek. Het is toch een vaardigheid die je bij moet houden.

De meeste leerlingen zijn er niet zo fan van, maar ik heb één jongen in de klas die graag een woordenboek leest. Niet om iets specifieks op te zoeken, maar omdat hij het woordenboek zelf interessant vindt. Voor hem is het woordenboek een bron is van inspiratie … ik bedoel hilariteit. Hij gaat op zoek naar woorden die hij raar vindt en praat dan hardop met zijn vriendjes over deze woorden en hun betekenis. Je kunt je vast wel zelf een beeld vormen van het soort woorden dat dan over tafel gaat. Na herhaald waarschuwen zag ik laatst geen andere mogelijkheid meer dan deze jongen te verbieden nog langer een woordenboek te gebruiken in de klas.

Gelukkig kom je ook een eind met woordraadstrategieën. In dit geval heb je de strategie ‘zoek bekende woorddelen’ nodig. Woordenboekverbod is namelijk een samenstelling die bestaat uit de losse woorden woordenboek en verbod. Daaruit kun je afleiden dat woordenboekverbod zoveel betekent als een verbod op woordenboeken. Daar heb je geen woordenboek voor nodig.