Tijd

      Reacties uitgeschakeld voor Tijd

Eergisteren overkwam me iets bizars. Al voordat het twaalf uur ’s middags was, liep mijn biologische klok twee à drie uur voor op de daadwerkelijke tijd. Met als gevolg dat we om half vier warm aten en ik om een uur of half 8 het gevoel had dat het bedtijd was. De avond duurde eindeloos. Ik ging uiteindelijk om kwart over 9 maar naar bed – ik hield het niet meer wakker. In bed nog uitgebreid in een boek gelezen (Gala, van Giphart, geen aanrader hoewel ik het wel leuk vond om een boek met het jij-perspectief te lezen) en toen was het keurig tien uur. Ik knipte mijn nachtlampje uit en wachtte op de slaap… die niet kwam. Vervolgens ging mijn hoofd op volle toeren draaien. Verloren tijd inhalen ofzo. Uiteindelijk sliep ik om kwart voor twaalf.

Niet zo bijzonder zul je misschien zeggen. Toch vond ik het opmerkelijk. Niet perse dat ik twee uur verder was dan de rest van de wereld, maar wel dat ik voor mijn gevoel veel meer kon doen in dezelfde tijd dan normaal. Dat is natuurlijk onzin, het heeft vast te maken met iets in mijn waarnemingsvermogen of hersenactiviteit. Filosoferend stelde ik mezelf deze vraag: was de tijd langzamer of handelde ik sneller? (Zoals superheld de Flash zelf dingen in slowmotion beleeft, terwijl hij in feite juist heel snel gaat.)

Weinig dingen zijn zo absoluut als tijd. En juist daarom zijn veranderingen in de (perceptie van) tijd zo interessant. Als schrijver kun je die perceptie beïnvloeden door verschil te maken tussen verteltijd en vertelde tijd. Vaak gebruik ik versnellingen. Misschien zou ik ook eens moeten experimenteren met vertragingen. Levert vast iets bizars op.