Sociale media

      Reacties uitgeschakeld voor Sociale media

Laatst woonde ik een training bij over de gevaren en kansen van social media, gegeven aan een groep bruggers. Ik zat erbij als surveillant, ‘om de orde te bewaken’. Een interessante les, zeker omdat jongeren van nu al heel anders omgaan met sociale media dan ik doe, terwijl ik toch ook zeker een kind van mijn tijd ben. (Ter vergelijking: ik heb facebook, weet je wel hoe ‘uit’ dat is?!)

De vraag was of je je profiel op instagram en snapchat openbaar hebt staan of afgeschermd. Er ontstond een verhitte discussie over het wel of niet mogelijk zijn van het afschermen van je snapchat account. ‘Jawel!’ riep een jongen. ‘Je moet ‘m eerst accepteren!’ Die uitspraak bleef bij mij hangen. Je moet ‘m eerst accepteren. Je móét ‘m eerst accepteren. Direct rees bij mij de vraag: hoe vrijblijvend is dat accepteren? In hoeverre nemen jongeren de ruimte om iemand niet te accepteren?

Het overkomt mij regelmatig dat ik op facebook een vriendschapsverzoek afwijs. Meestal gaat het dan om leerlingen. Mijn facebookprofiel is privé, die heb ik stevig afgeschermd en ik accepteer dus ook geen leerlingen. Een heel enkele keer wil iemand uit een ver verleden mij toevoegen. Soms vind ik dat heel leuk, soms heb ik daar geen behoefte aan. Die vrijheid durf ik te nemen. Dat heeft natuurlijk ook te maken met welke dingen ik op mijn tijdlijn post. Hoe minder persoonlijk je bent op facebook, hoe minder het uitmaakt wie het allemaal leest natuurlijk.

Je móét ‘m eerst accepteren. Misschien is een van de allerbelangrijkste lessen die we jongeren van nu moeten leren wel, dat je kritisch mag zijn in wie je accepteert. Dat je op internet net zo goed de baas bent over met wie je om wilt gaan als in het echte leven. En dat jongeren zich door niemand onder druk moeten laten zetten in hun keuzes. Dan zijn sociale media pas echt sociaal.