Postbode

      Reacties uitgeschakeld voor Postbode

Laatst kwam ik onze pakket-postbode tegen in het winkelcentrum. Hij liep met een steekwagen vol pakjes langs. Ik zei hoi, min of meer tegen beter weten in. Postbodes onthouden natuurlijk nooit alle mensen bij wie ze bezorgen. Ik hoef maar één persoon te onthouden, hij misschien wel duizend. De postbode groette terug en liep door, maar draaide zich na een meter of vijf om.
‘Volgens mij heb ik een pakje voor je bij me vandaag. Nummer 193, toch?’
‘Klopt! Ik ben vanmiddag thuis hoor,’ zei ik.

Als het gaat om de verharding van de samenleving, dan vind ik dit een mooi tegenvoorbeeld. Er zijn gelukkig nog mensen op de wereld die hart hebben voor hun werk, voor anderen. Voor wie mensen meer zijn dan een nummer (hoewel dat in dit geval een ongelukkige uitdrukking is 😛 ) Hij is niet de enige. De vrouw bij de apotheek heeft aan een half woord genoeg, de doktersassistente vraagt nooit meer naar mijn geboortedatum en de eigenaar van de snackbar groet mij altijd als ik langs fiets, ook als ik niets bestel.

Herkennen jullie dit? Ik zou het leuk vinden als je jouw verhaal deelt in de comments.