Groeten (2)

      Geen reacties op Groeten (2)

Stel, je loopt op de stoep in jouw wijk. Het is half 8 ’s morgens en nog een beetje donker. Iemand laat zijn hond uit en staat op het punt jou te passeren. Maak je oogcontact en groet je, of staar je naar een denkbeeldige horizon en loop je stoicijns verder?

De gebruiken rondom het groeten van onbekenden op straat verschillen enorm in Nederland. In de stad Groningen is het gebruikelijk als voetganger om andere voetgangers te groeten, behalve als het heel druk is op de weg. In de binnenstad doe je dat dus niet, maar in de woonwijken wel. En als het uitgestorven is in de winkelstraat. Groet je niet, dan wordt dat als zeer onfatsoenlijk ervaren.

Wikipedia zegt daarover het volgende: ‘Komt men buiten iemand tegen die men niet kent en waarmee men verder geen contact heeft, dan is een groet gebruikelijk als de ontmoeting als zeldzaam wordt beschouwd. Dat is bijvoorbeeld het geval bij nacht of als men op een verlaten plek wandelt, omdat men dan niet vaak iemand tegen komt.’

Ik ben opgegroeid op de Veluwe, in de stad Ede. Daar wacht je af of de ander behoefte heeft om te groeten. Je probeert oogcontact te maken en als dat beantwoord wordt, groet je, en anders niet. No hard feelings.

Sinds een paar maanden werk ik in Siddeburen. Daar zijn de groetconventies een beetje anders. Als ik daar op de bus sta te wachten, word ik namelijk ook gegroet door alle fietsers die langskomen. In het begin vond ik dat een beetje gek, maar na een paar dagen was ik eraan gewend. In een klein dorp is het natuurlijk ook prima mogelijk als iedereen iedereen groet. Echt druk is het immers nooit.
In Groningen groeten fietsers zelden wandelaars en vice versa. Als dat wel gebeurt, dan mag je aannemen dat deze mensen elkaar kennen.

Af en toe ben ik een dagje in de Randstad, meestal op vriendenbezoek. Op zoek naar een adres of een afspreekpunt wandel ik door de wijk. Ik kom mensen tegen, die ik gewoontegetrouw aankijk en groet. De reactie is dan echter meestal bevreemdend. Mensen groeten niet terug en kijken naar me alsof ik wat van hen moet. Dat gebeurt me meestal maar één of twee keer, daarna weet ik weer dat ik in een ander stukje van Nederland ben met andere conventies.

Disclaimer: niet iedereen die ik gesproken heb over dit thema is het met mij eens wat betreft de gebruiken in de Randstad. Ik heb waarschijnlijk die wijken heb gezien waar de mensen zich vooral niet met elkaar bemoeien. Het is uiteraard niet mijn bedoeling om de hele Randstad neer te zetten als een ongezellig stukje Nederland 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *