Geëmancipeerd

      1 reactie op Geëmancipeerd

Leraar of lerares? Docent of toch docente? Afdelingsleider of afdelingsleidster? Met name bij dat laatste woord lopen de rillingen over mijn rug. Ik heb een hekel aan vrouwelijke woorden.

Bij sommige woorden ontkom je er niet aan. Schrijver is zo duidelijk mannelijk, dat ik mezelf een schrijfster noem. Datzelfde geldt voor leraar. Daarom ben ik liever docent. Docent, en niet docente, tenzij ik solliciteer naar een functie als docent Nederlands. Waarom? Omdat ik er een hekel aan heb om te benadrukken dat ik een vrouw ben.

Nee, dat is niet ongeëmancipeerd, dat is juist het toppunt van emancipatie. Als je namelijk het vrouwelijke woord kiest, komt er extra nadruk te liggen op het feit dat je vrouw bent. Bij het ene woord iets meer dan bij het andere, maar toch. Waarom zou je daar nadruk op leggen? Dan is het net alsof het uitmaakt, alsof het relevant is dat je vrouw bent. En dan ben je toch weer verschil aan het maken tussen mannen en vrouwen. Emancipatie is toch juist de strijd voor gelijke rechten tussen mannen en vrouwen? Ik wil graag beoordeeld worden op mijn eigenheid, mijn persoonlijkheid, mijn capaciteiten. Niet op mijn geslacht. Dus kies ik graag voor neutrale woorden: docent, leerkracht, afdelingscoördinator. En als ik ooit een klas onder mijn hoede krijg, dan ben ik gewoon hun mentor (en niet hun mentrix…).

Er komt een dag dat ik zelfs het predicaat ‘schrijfster’ afschaf. Er komt een dag dat ik me zo bekwaam voel, dat ik er ‘auteur’ van maak. Waarom ik me daar eerst heel bekwaam voor wil voelen, weet ik eigenlijk ook niet…

Één reactie op “Geëmancipeerd

  1. blogdame

    Ik noem mijn schrijfvrienden waaronder veel vrouwen gewoon schrijfvrienden en geen schrijfvriendinnen en in enkelvoud schrijver of schrijfvriend.

Gesloten voor reacties.