Dissen, diste, gedist

      Reacties uitgeschakeld voor Dissen, diste, gedist

Laatst kwam ik met leerlingen het woord ‘dis’ tegen in een tekst. Ik vroeg wat dat betekende.
‘Dat je iemand dist, mevrouw’. ‘Dis’ in de betekenis van ‘tafel met eten’ kennen ze niet meer. Okey, volgens de Van Dale is het formeel taalgebruik. Maar dan nog. De woordenschat van de gemiddelde puber ziet er heel anders uit dan de woordenschat van mij op die leeftijd, terwijl daar toch nog geen hele generatie tussen zit.

Om heel eerlijk te zijn, heb ik, op mijn beurt, nauwelijks beeld bij het werkwoord ‘dissen’. Het staat dan ook niet in mijn woordenboek. Internet helpt me verder. Op de website nlterm.org kom ik het woord tegen als een neologisme: ‘Het hiphopwoord dissen, dat nog niet in hedendaagse Nederlandse woordenboeken staat, is ontleend aan het Engelse to dis(s), een in de jaren tachtig ontstane verkorting van to disrespect. In de hiphopwereld dissen rappers vaak elkaar, maar ook politici zijn weleens het voorwerp van hoon. Het dissen wordt overigens langzaamaan een kunst; de vorm is soms belangrijker dan de inhoud.’ Als betekenis noemt de site: afkraken, minachten.

Afgezien van dat het – volgens mij – volgens deze definitie een leenwoord is, vind ik het leuk om de herkomst van het woord te begrijpen. De Woordenlijst Nederlandse Taal kent het woord trouwens wel. Het wordt keurig vervoegd volgens ’t Kofschip: dissen, diste, gedist. Hoe lang zou het duren voordat dat woord in het woordenboek staat?