Beroep: nadenker

      Reacties uitgeschakeld voor Beroep: nadenker

Laatst woonde ik een vergadering bij waarbij allerlei beleidsmatige onderwerpen op de agenda stonden. Iemand stelde een vraag en het antwoord luidde: ‘Daar wordt nu over nagedacht.’
Ineens zag ik het voor me: beleidsmedewerkers ergens in een groot kantoorgebouw, die betaald worden om op hun stoel te zitten en na te denken.

Waarom het me zo raar voorkwam, is omdat het problemen waren waar al genoeg ideeën over waren. Het voelt raar om het denken uit te besteden aan anderen, terwijl er op de werkvloer allang over nagedacht is. We zitten niet verlegen om ideeën, het gaat er juist om dat daar eens iets mee zou moeten gebeuren. Niet nadenken, maar doen, dus.

Als schrijver is dat ook een issue: hoe lang blijf je nadenken over je verhaal voordat je daadwerkelijk tot schrijven overgaat? Anders dan in een organisatie moet je het allemaal zelf doen met je eigen ideeën. Van tevoren overdenken is goed, maar het mag het uiteindelijke schrijven niet belemmeren. Uiteindelijk moet je de drempel over, opstaan van je stoel en iets gaan doen! Wat in het geval van schrijvers dan ironisch genoeg bestaat uit ‘weer gaan zitten’.

Hoe gaat het met je boek?
Daar wordt over nagedacht!