Unplugged

Unplugged (Schrijven Online, december 2014)
Met dit verhaal heb ik de longlist gehaald (beste 21 verhalen uit meer dan 400 inzendingen).

Dit jaar hebben Marleen en ik besloten niet samen op vakantie te gaan. Vakanties met Marleen zijn avontuurlijk. We bezoeken verre landen, mensen met een heel ander leven. Ik geniet daar altijd enorm van. Maar dit jaar heb ik besloten me helemaal alleen terug te trekken in een vakantiehuisje op Ameland. Ik heb een duidelijk doel: eindelijk een boek schrijven. Dat ben ik al heel lang van plan, maar het komt er in de drukte van het gewone leven niet van. Nu ik hier een paar dagen ben, gaat het beter. De rust van het eiland en het ruisen van het water doen me goed. De verstilde natuur helpt me om onder woorden te brengen wat al een jaar in mijn hoofd rondspookt. Ik schrik op als mijn telefoon gaat. Ik heb nog getwijfeld of ik die wel mee zou nemen. Het hele idee van deze vakantie is dat ik me even kan losmaken van de stroom informatie die dagelijks op me afkomt. Unplugged. Uiteindelijk heb ik besloten mijn telefoon toch mee te nemen, voor noodgevallen. Ik neem op. ‘Met Anneke.’ Het is mijn moeder. ‘Zet de televisie eens aan.’ In de hoek van de gezellige woonkamer staat een oude beeldbuis. Ik heb deze nog niet aangehad sinds ik hier ben. Op het toestel ligt de afstandsbediening. Ik probeer de aanknop. Met een zoemend geluid wordt het apparaat wakker. Terwijl ik een plekje zoek op de bank, hoor ik de stem van een nieuwslezer. ‘Een Maleisisch vliegtuig dat van Schiphol is vertrokken met zeker 154 Nederlanders aan boord, is vanmiddag neergestort op Oekraïens grondgebied. Alle 298 inzittenden zijn omgekomen.’ Er gaat een koude rilling over mijn rug. Ik laat me diep in de kussens vallen. Dan hoor ik de stem van mijn moeder weer. ‘Wanneer zou Marleen eigenlijk vliegen?’ Ik voel me week worden. De grond lijkt onder mijn voeten weg te zakken. Ik herinner me ineens het berichtje dat ik gisteravond van mijn beste vriendin kreeg. Hoi An, heb je het leuk daar? Ik ga last minute een paar dagen naar Maleisië, toch nog even cultuur snuiven. Ik vlieg morgen. Ik weet niet of ik daar internet heb, dus als ik niks van me laat horen, weet je hoe het komt. Liefs, Leen. Mijn smartphone is op de grond gevallen. Ik raap hem op en begin verwoed te zoeken naar antwoorden. Natuurlijk heeft Marleen nergens verteld met welk vliegtuig ze zou vliegen. Zij waarschuwt altijd dat je niet teveel details op internet moet zetten. Ondertussen zie ik beelden van een verwoest vliegtuig op de televisie en hoor ik een zakelijke stem iets zeggen over een raket. Ik voel me machteloos. Mijn hoofd begint te bonken. Ik stop mijn telefoon weg en sta resoluut op. De telefoon, internet, televisie – alles gaat uit. Ik slaak een zucht. Ik wil niets meer horen, niets meer zien. Ik pers mijn ogen stijf op elkaar. Als ik heel hard mijn best doe, is er niets gebeurd.

2 reacties op “Unplugged

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *