RL6: Martin Michael Driessen – Rivieren

      Reacties uitgeschakeld voor RL6: Martin Michael Driessen – Rivieren

In september begin ik met de lerarenopleiding Nederlands om mijn tweede bevoegdheid te halen. Ter voorbereiding daarop begin ik vast aan het vak Recente letterkunde, waarvoor ik twintig boeken moet lezen die in het afgelopen jaar zijn uitgekomen. Hier een korte bespreking van Rivieren van Martin Michael Driessen.

Rivieren is een trilogie, bestaand uit drie novelles. In alle drie de verhalen staat de meanderende rivier centraal.

Fleuve Sauvage gaat over een alcoholistische acteur, die binnenkort de rol van Banquo mag spelen in McBeth en in zijn eentje met een boot de rivier op gaat om te (stoppen met) drinken. Volgens zijn vrouw, huisarts en regisseur is het nu of nooit.

De reis naar de maan gaat over de vlotter Konrad, die de rivier de Rodach af wil varen, via de Main helemaal tot aan de Rijn in Holland. Zijn vriend Julius, de zoon van de baas van het vlottersbedrijf, helpt hem om die droom te verwezenlijken. Bladzijde 55: ‘De sterren waren zijn vrienden niet, hij had hen altijd gezien als symbolen van alles wat nooit veranderde, en wat niet veranderde was niet goed voor hem.’
Veel verwijzingen naar Jules Verne in dit verhaal.

Pierre en Adèle gaat over een eeuwenoude vete tussen twee families die een dal delen. De grens wordt gevormd door een rivier die nogal eens zijn loop verlegd, daarmee de ene familie bevoordelend en de andere benadelend. De ene familie is katholiek en de andere protestants. De jurist Eduard Salomon probeert een oplossing te zoeken voor de eeuwenoude vete.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel erg lang over dit relatief korte boek gedaan heb, omdat ik het niet vond boeien. Ik heb sowieso in heel korte tijd (minder dan 200 bladzijden) een gruwelijke hekel gekregen aan het woord ‘meanderen’. Verder kabbelen de verhalen maar zo’n beetje voort. Misschien was dat wel de bedoeling, gezien de titel. Het boek staat bol met verwijzingen naar andere literaire werken en toneelstukken enzo, maar het is me te veel en te specifiek. Dat moet je dan allemaal maar weten. De recensies zijn lovend, dus het zal voor een deel wel met mijn smaak te maken hebben en met mijn opvatting van literatuur. Daar zal ik het in een volgend blog eens over hebben.

★★☆☆☆