Zeven soorten honger, Dijk en Koelkastlicht

      Reacties uitgeschakeld voor Zeven soorten honger, Dijk en Koelkastlicht

logoGisteren vond in Groningen literair festival ‘Het grote gebeuren’ plaats. De centrale bibliotheek veranderde voor een avond in een festivalterrein, waar schrijvers de sterren waren en lezers de groupies. Voor mij was het de eerste keer en ik heb een geweldige avond gehad.

Ik begon in de Voorleesarena, waar Rodaan Al Galidi gedichten voorlas uit zijn bundel Koelkastlicht. Hij vertelde dat hij geïnspireerd raakte toen hij op een avond het licht in zijn kamer uitdeed en ontdekte dat de koelkast nog open stond. Ik was aangenaam verrast door de begrijpelijkheid van zijn gedichten, die tegelijk ook diepe waarheden blootlegden.
Daarna las Renate Dorrestein een stukje voor uit Zeven soorten honger. Ik kende het boek natuurlijk al, maar tijdens het voorlezen, viel me nog meer op hoe ze in de taal de geluiden van eten laat doorklinken, tot zo’n punt dat eten iets banaals wordt, iets smerigs. Heel knap gedaan.

Daarna luisterde ik in de Kelder naar een interview met Rodaan Al Galidi. Deze schrijver heeft meer dan negen jaar in een AZC doorgebracht na zijn vlucht uit Irak. Hij leerde met veel ijver de Nederlandse taal en begon toen ook te dichten. Het interview ging vooral over zijn roman, Hoe ik talent voor het leven kreeg. Dit boek staat zeker nog op mijn ‘wil ik lezen’-lijst. Het gaat over zijn leven als asielzoeker. Wat ik mooi vond, is dat hij zei dat alle misstanden uit die tijd niet de schuld waren van IND, maar van Irak. Irak had hem tot vluchteling gemaakt, daar lag uiteindelijk het probleem. Ik waardeer zijn kijk op de Nederlandse samenleving heel erg, hij ziet rare dingen die voor ons zo normaal zijn dat we eroverheen lezen. Precies die buitenstaandersblik waardeer ik ook zo in zijn gedichten. Ik heb na deze lezing bij de stand van boekhandel Van der Velde zijn bundel Koelkastlicht gekocht en laten signeren.

img_20161105_220545544Daarna was het tijd voor een interview met Renate Dorrestein. Van haar kwam eerder dit jaar Zeven soorten honger uit, dat ik gelezen heb voor Recente Letterkunde. Het gesprek ging vooral over haar schrijfblokkade en hoe ze daar overheen kwam. Over haar kijk op literatuur zei ze: ‘Literatuur roept vragen op, lectuur beantwoordt vragen.’ Ik vond het erg interessant om te horen hoe zij aankijkt tegen het schrijversschap, tegen literatuur en tegen mensen. Ze vertelde dat ze tijdens het schrijven zelf niet emotioneel betrokken is bij het verhaal, maar vooral bezig is om de lezer door emoties heen te sleuren.

 

img_20161105_223438343

Helaas moest ik voortijdig deze lezing verlaten, omdat ik ook naar het interview met Hans Maarten van den Brink wilde. Bij Rodaan Al Galidi en Renate Dorrestein zat de zaal afgeladen vol, maar bij Van den Brink was het heel rustig. Het ging over zijn nieuwste boek, Dijk, dat ik ook gelezen heb voor Recente Letterkunde. Interessant om te horen hoe ambachtelijke winkeltjes Van den Brink altijd gefascineerd hebben en hoe dat een rol heeft gekregen in Dijk.

 

img_20161105_232129616

Na het interview met Van den Brink ben ik nog even gebleven voor een poëzie-optreden van Ilja Leonard Pfeijffer en Erik Jan Harmens. Zij lazen duetten voor uit de gelijknamige bundel die ze samen hebben geschreven. Hoewel deze gedichten een stuk abstracter waren dan die van Rodaan Al Galidi vond ik het leuk om de interactie tussen beide schrijvers te zien en kennis te maken met voor mij nieuwe schrijvers.

 

Al met al vond ik het een heel geslaagde avond, waarvan mij vooral bijblijft hoeveel meerwaarde voordragen heeft. Hoeveel mooier een tekst daarvan kan worden, zeker als de schrijver zelf aan het woord is.