Write Now! 2016

      Reacties uitgeschakeld voor Write Now! 2016

Gisteren was in Groningen de regionale prijsuitreiking van Write Now! Voor mij de laatste keer, aangezien ik volgend jaar te oud ben om mee te mogen doen. Een klein verslag van deze bijeenkomst, gepresenteerd door Joost Oomen.

Voorafgaand aan de prijsuitreiking was er de mogelijkheid om een workshop te volgen van Thomas Heerma van Voss. Hij vertelde iets over zichzelf en over zijn boeken en liet ons (een groepje van 14 deelnemers aan de wedstrijd) twee kleine schrijfoefeningetjes doen. Voor die oefeningen hadden we steeds vier minuten en ik merkte dat dat nog niet meevalt. Andere workshoppers bedachten de creatiefste dingen, maar ik heb daar blijkbaar meer tijd voor nodig, ook al om de juiste woorden te kiezen.

Van deze workshop neem ik twee dingen mee voor mijn eigen schrijven. Als eerste had Heerma van Voss het erover hoe zijn tweede boek eigenlijk eerst veel dikker was, maar dat een heleboel overbodig bleek. Hij zei dat een roman eigenlijk opgebouwd is uit kortverhalen. Elk hoofdstuk is dan een kortverhaal met een duidelijke kop en staart. Op die manier een boek opbouwen spreekt me aan, dat houd ik zeker in gedachten voor een volgend lang verhaal. Verder zei hij dat het nodig is om ervoor te zorgen dat de lezer vragen blijft hebben. Zolang er immers nog vragen zijn waar de lezer het antwoord niet van weet, zal hij de behoefte hebben om door te lezen. Op een bepaalde manier wist ik dat natuurlijk al wel, maar ik heb er nooit zo bij stil gestaan en over nagedacht.

Na de workshop vond de eigenlijke prijsuitreiking plaats. Thomas Heerma van Voss las voor uit zijn laatste boek, een bundel, De derde persoon. Daarna zong singer-songwriter Eva Waterbolk drie liedjes, waarvan één in het Gronings (voor mij heel lastig te volgen, maar gelukkig gaf ze er achteraf vertaling bij) en daarna was het woord aan Rebekka de Wit, de juryvoorzitter. Zij las het juryrapport voor, waar een aantal leuke feitjes in zaten. Het viel de jury bijvoorbeeld op dat er in Groningen veel geschreven werd over familie, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Rotterdam, waar vooral veel over homo’s geschreven werd. Verder waren de verhalen uit Groningen minder bloederig en werden er meer verkleinwoordjes gebruikt. In het algemeen vond de jury dat er veel overdreven werd met taal, om extra literair te doen en dat er veel clichés werden gebezigd, maar De Wit sprak de verwachting uit dat dat met de jaren wel zou slijten.

Na het noemen van twee eervolle vermeldingen werden de winnaars bekendgemaakt. Op de derde plaats kwam Tiemen Hiemstra, de tweede plek was voor Lilian Zielstra en de negentienjarige Jante Wortel won de Groningse voorronde van Write Now! 2016. Een fragment van haar verhaal kun je hier lezen.

Al met al vond ik het leuk om weer bij te zijn. De winnende verhalen waren goed, gelukkig niet zo bijzonder als vorig jaar, maar goed doordacht, plechtig opgeschreven. Het winnende verhaal stond zelfs in de wij-vorm. Ik verbaasde me dit jaar, net als vorig jaar, over het literaire wereldje wat er leek te zijn en waar ik geen deel van uitmaakte. Wat dat precies is, weet ik nog niet. Als ik het wel weet, blog ik er wel over. En mijn verhaal? Dat houd ik nog even achter de hand. Ik wil wel een schrijfoefening delen. De eerste zin kregen we van Heerma van Voss en daarna moesten we het zelf bedenken. Op het vraagteken stokte ik; alles wat ik nog kon bedenken was een cliché (inbreker, vriendin, huisdier). Iemand van jullie misschien een goed idee?

Hij kwam thuis en hij hoorde boven gestommel.
‘Ik ben thuis!’
Geen antwoord.
‘Lieverd?’
Met de deurklink in zijn handen bleef hij staan. Hij hoorde niets meer. Hij liet de deur los en draaide zich om. Ineens stond hij oog in oog met ?

 

//platform.twitter.com/widgets.js