Hallo gedicht!

      Reacties uitgeschakeld voor Hallo gedicht!

Afgelopen donderdag woonde ik de allereerste masterclass van Anne Vegter in het kader van Hallo gedicht! bij. Anne Vegter houdt een poëziemarathon en reist het hele land door om mensen te inspireren om meer poëzie te lezen. Donderdag was de première van het project in de centrale bibliotheek van Groningen. Vegter neemt ook steeds een collega-dichter mee, die samen met haar een drietal gedichten analyseert. Afgelopen donderdag werd ze vergezeld door Ellen Deckwitz.

Vegter opende de marathon met een inleiding. Ze vertelde dat ze die ochtend tegen mensen van omroep Max had gezegd: ‘Een gedicht is niet van zichzelf mooi, maar het wordt mooi in jou.’ Ze las een gedicht voor waaruit deze regel mij bijbleef: ‘Liefde is de som van gemis.’ Haar boodschap: gedichten helpen je door allerlei situaties in het leven heen. Overal past wel een gedicht bij.

Het eerste gedicht werd geanalyseerd door Ellen Deckwitz. Ze koos een gedicht van Tonnus Oosterhoff. Na een eerst lezing begrepen we er met elkaar niets van. Ellen zei dat een gedicht is als een huis. Je moet accepteren dat je meestal niet door de voordeur naar binnen kunt. Kies dan een plek waar je wel naar binnen kunt: een regel ergens halverwege. Je weet namelijk dat er een intentie achter zit, anders had de dichter wel iets anders opgeschreven.

Het tweede gedicht werd verzorgd door Anne Vegter. Het was ‘Vers twee’ van K. Michel, een gedicht rondom de hebreeuwse klanken van Genesis één vers twee. ‘Tohoe wa bohoe’, de aarde woest en ledig. We hebben deze klanken met elkaar uitgesproken, voorgedragen, gescandeerd, om een sfeer op te roepen waarin we het gedicht kunnen begrijpen. Op de achtergrond werden beelden getoond van Glen Coe, dat in het gedicht werd genoemd. Vegter las door onze klanken heen regels van het gedicht. Anne zei: ‘Je kunt een gedicht heel lichamelijk ervaren.’ Dat hebben we met elkaar gedaan.

Het derde gedicht analyseerden ze samen. Het ging om het gedicht ‘China, juni’ van H.H. ter Balkt. We keken eerst een filmpje waarin Ter Balkt onder andere zei dat poëzie ook om het plezier van taal gaat. En, zo zei hij, het tegenovergestelde van dood, dat is poëzie. Deckwitz las in het gedicht een ode aan de natuur, wreed verstoord door mensen die maaiden. Vegter haalde de betekenis van de titel binnen het gedicht: China, juni, de studentenopstand en hoe die werd neergeslagen. Ineens ging het gedicht niet meer over papaver en gentiaan, maar over studenten, tegenstanders van het regime, en tanks. Gebeurtenissen van heel ver kunnen dichters van heel dichtbij raken, daar is dit gedicht een neerslag van.

Afsluitend werden er een zestal adviezen gegeven:

  1. Begin niet per se aan het begin van het gedicht.
  2. De ‘ik’ in een gedicht is meestal niet de schrijver
  3. De taal van een gedicht is niet alledaags, maar kan je toch raken
  4. Hardop lezen activeert de muzikaliteit van een gedicht
  5. Neem de titel mee tijdens het lezen
  6. Google is je vriend (met een knipoog, gelet op ‘China, juni’)

Nog tot mei reist Anne Vegter met Hallo gedicht! door Nederland. Voor meer informatie kun je terecht op de website.

//platform.twitter.com/widgets.js