Zelluf doen!

      1 reactie op Zelluf doen!

De belangrijkste reden dat ik de afgelopen drie jaar niet aan bloggen ben toegekomen, kiept net met een enorm lawaai een doos duplo om boven de grond. De tijd is omgevlogen. Mijn zoontje Noah is net drie geworden en kiest zelf waar hij mee wil spelen. Hij pakt zelf een bak uit de kast en met een beetje geluk ruimt hij die straks ook zelf weer op.

Een van de dingen die ik belangrijk vind, is om Noah zo op te voeden dat hij zelfstandig keuzes kan maken. Natuurlijk, soms moet hij nog gewoon even luisteren ‘omdat papa en mama het zeggen’, omdat het nog te lastig is om uit te leggen waarom iets niet mag of omdat het risico te groot is, maar met ‘veilige’ dingen heb ik liever dat hij zelf ontdekt waarom iets wel of niet handig is. Dus ja, Noah is een keer op zijn sokken de achtertuin in gelopen terwijl het goot van de regen. Zo kon hij zelf ervaren dat je daar natte voeten van krijgt en dat dat toch wel een beetje koud is. Veel effectiever dan een ouder die zegt dat het niet mag. Ik ben er een groot voorstander van om kinderen – uiteraard binnen veilige grenzen – zelf dingen te laten doen en ontdekken. Zelluf doen! Daar krijg je zelfstandige, verantwoordelijke mensen van.

Er is iets raars aan de hand met onze volksaard. Gisteravond verwoordde Hugo de Jonge het heel treffend in de persconferentie. Het ging om het dragen van mondkapjes, dat nu van een dringend advies naar een verplichting gaat. De Jonge zei dat Nederlanders bij een dringend advies denken: ‘oh dus het hoeft niet’. Bij die uitspraak moest ik grinniken, want ik denk dat hij gelijk heeft. Natuurlijk zijn er heel veel mensen die zich gewoon aan het dringende advies houden (ik ook!), maar ergens voelt het toch als een escapemogelijkheid: als ik mijn mondkapje vergeten ben, is het niet zo erg, want het is een advies, dus het hoeft niet per se.
Dit fenomeen is ook al langsgekomen in de media, bijvoorbeeld in de vergelijking tussen Nederland en een land als Duitsland, waar de situatie minder uit de hand loopt. Nederlanders zijn niet zo goed in regels opvolgen. Eigenlijk is dat heel gezond: niet zomaar doen wat een ander zegt, maar zelf nadenken of dat ook nodig en goed is. In zekere zin is ‘het Nederlandse volk’ dus heel volwassen en zelfstandig. We willen het zelluf doen. Goed opgevoed, zou je zeggen.

Toch werkt het niet. Want ook al is mijn zoontje heel ondernemend en zelfstandig en wil hij alles zelf doen, ik haal toch de scherpe messen uit de vaatwasser voor hij de vaatwasser mag leegruimen. Zelf keuzes maken en verantwoordelijkheid nemen zijn belangrijke waarden die verankerd zijn in ‘onze’ volksaard, maar de huidige situatie is zo ernstig, dat het nodig is dat iemand zegt: tot hier en niet verder. Het lijkt erop dat Rutte eindelijk door begint te krijgen dat hij daadwerkelijk de leiding moet nemen. Nu moeten ‘wij’ nog wat beter beginnen te luisteren. Dat hoort ook bij zelluf doen: zelf de verantwoordelijkheid nemen om je te gedragen in het belang van de samenleving. Daar worden we echt niet ineens volgzame schaapjes van.

Één reactie op “Zelluf doen!

  1. Maria van Soest

    Prachtige vergelijking met de scherpe messen wel even eerst uit de vaatwasser halen! Mooi stuk sowieso.

Gesloten voor reacties.