Vergeten groep

      Reacties uitgeschakeld voor Vergeten groep

11 juli 2015

Vandaag werd in Bosnië de val van Srebrenica op 11 juli 1995 herdacht. Namens de Nederlandse regering was minster Koenders van Buitenlandse Zaken daarbij aanwezig en hij mocht spreken.

‘Vandaag herdenken we de duizenden onschuldige mannen en jongens, jullie mannen en jongens, die hier in Srebrenica zijn vermoord, twintig jaar geleden. De genocide die hier is gepleegd is een inktzwarte bladzijde uit onze gemeenschappelijke Europese geschiedenis.’

Deze woorden van minister Koenders zijn veelzeggend in hun nietszeggendheid. Dat hij überhaupt mag spreken is al bijzonder, want andere jaren werd de Nederlandse minister verzocht te zwijgen. De relatie tussen Nederland en Bosnië, of preciezer: tussen Nederland en de nabestaanden van dit rampzalige bloedbad, is na twintig jaar nog altijd gespannen. Daarom deze neutrale toespraak. Alle mogelijke hete hangijzers gaat Koenders uit de weg. Vandaag is niet een dag om in discussie te gaan. De setting van de toespraak draagt daar ook aan bij. Hij spreekt in een zaal met regeringsleiders, niet bij de nabestaanden buiten.

Twintig jaar later is het laatste woord er nog altijd niet over gezegd. Sterker nog, het onderwerp lijkt actueler dan ooit. Afgelopen week nog gebruikte Rusland zijn veto om een VN-resolutie weg te stemmen, waarin de massamoord in Srebrenica veroordeeld werd als genocide. Een week eerder werd bekend dat de beloofde luchtsteun voor de Nederlandse blauwhelmen uitbleef door een geheim verdrag.

De grote vergeten groep vandaag zijn onze Dutchbatsoldaten, voor wie het vandaag twintig jaar geleden is dat zich een ongelofelijk drama voor hun ogen voltrok, zonder dat ze er iets aan konden doen. Het was de taak van de VN om de enclave te beschermen, maar Dutchbat had niet de middelen om vrede af te dwingen of de inwoners te beschermen. De afgelopen twintig jaar zijn deze ca. 250 Nederlandse mannen en vrouwen die op 11 juli in de enclave aanwezig waren, bezig geweest met het verwerken van dit afschuwelijke trauma. Elke keer als het weer over de schuldvraag gaat, elke keer als er feiten worden ontkent, elke keer als de waarheid geweld aan gedaan wordt, is dat een klap in hun gezicht. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het de slepende zaak tegen Thom Karremans, de commandant van Dutchbat III.

Het wordt tijd dat de waarheid over Srebrenica naar buiten komt. Niet de standaard praatjes die we de afgelopen twintig jaar hebben gehoord, geen nietszeggende volzinnen, maar de naakte waarheid met al haar fouten. Het wordt tijd dat de hoge heren die dit bloedbad niet wilden helpen voorkomen, hun verantwoordelijkheid nemen. Het wordt tijd dat onze militairen de onvoorwaardelijke steun krijgen die ze verdienen.

www.groningerkrant.nl