Schoen

      Reacties uitgeschakeld voor Schoen

Er lag een schoen naast het fietspad. Een damesschoen, met een flink hakje en een open teen. Bruin. Mahoniebruin, denk ik tenminste. De gesp was koperkleurig. Geen leer, maar van dat nepspul.

Sinds ik die schoen langs het fietspad zag liggen, dronk ik de details in, elke morgen als ik naar mijn werk fietste. De gesp zat vast in het derde gaatje van het riempje. De punt van het riempje was een beetje verbogen. Er zat kauwgom aan de zool van de schoen. Ik probeerde er mentaal een foto van te maken (gek genoeg is het al die keren dat ik daar langsfietste niet in me opgekomen om er een echte foto van te nemen).

Waarom ik dat deed? Het eerlijke antwoord is: omdat ik teveel misdaadseries kijk. Ik volg er veel, wel een stuk of tien. Die schoen liet mijn fantasie op hol slaan. Misschien was er wel iets gebeurd en speelde die schoen een belangrijke rol. Door alles over die schoen goed te onthouden, kon ik misschien als getuige optreden bij de politie. Niet dat ik serieus geloofde dat het zin had, maar op de een of andere manier prikkelde het me genoeg om die schoen te onthouden. En dat is gelukt, want nu ik dit anderhalf jaar later opschrijf, weet ik het nog precies.

Een paar maanden geleden zag een Duitse treinreiziger een bewusteloze man langs het spoor liggen met een rode broek en een blauw shirt. Hij waarschuwde de politie, die meteen ter plaatse ging en een opblaasbare Grote Smurf aantrof. ‘Ondanks de goede afloop was het telefoontje van de getuige volledig terecht,’ benadrukte de politie in de Duitse krant BILD. ‘Het had misschien een leven kunnen redden.’ De politie deed dan ook een oproep aan alle burgers om vermeende gevaarlijke situaties altijd te melden.

Besluiteloos staar ik naar de telefoon. Nog nooit ben ik een schoen verloren. Ik heb wel eens ergens een extra paar schoenen laten staan, maar ik ben nog nooit zonder schoenen naar huis gegaan, laat staan met maar één schoen. Er moet iets gebeurd zijn anderhalf jaar geleden langs dat fietspad. Misschien is die schoen wel het enige bewijsstuk in een Gronings liquidatieproces. Glimlachend schud ik mijn hoofd. Dat soort dingen gebeurt alleen in misdaadseries.