Blijf staan of ik schiet!

      Reacties uitgeschakeld voor Blijf staan of ik schiet!

Zelden zeg ik iets negatiefs over de samenleving. Ik hou er namelijk zelf helemaal niet van als mensen zeuren dat de Nederlandse samenleving niet meer is wat die geweest is. Toch maak ik vandaag een uitzondering. Zoals we met onze politieagenten omgaan, dat kan echt niet! Agenten worden tegenwoordig niet meer alleen door burgers belaagd, maar ook door de overheid. Ze kunnen het simpelweg niet meer goed doen. Als ze te slap optreden, zeuren de burgers dat de politie niets doet, als ze te hard optreden, of zelfs maar hun wapen afvuren, moeten ze zich verantwoorden voor de strafrechter.

Gisteren in Nieuwsuur ging het over de vraag of een agent die iemand neerschiet op dezelfde manier berecht moet worden als een burger. Tot nu toe is dat namelijk wel het geval. Eind vorige week kreeg een agent in Limburg twee jaar celstraf opgelegd, omdat hij met zijn dienstwapen had geschoten en daarbij niet de arrestant maar de bijrijder raakte. De rechtbank veroordeelde de agent voor poging tot doodslag. Het laatste woord is er gelukkig nog niet over gezegd.
Een paar weken geleden overleed Mitch Henriquez als gevolg van een nekklem, toegepast bij zijn arrestatie. Heel Nederland viel over de politie. De betreffende agenten werden op non-actief gesteld, de politie werd beschuldigd van racisme en er werd direct een onderzoek gestart naar de nekklem.

Jaap Timmer, hoofddocent maatschappelijke veiligheid aan de VU, heeft het gisteren in de studio van Nieuwsuur over de opdracht die de samenleving aan de agent geeft. Dat is voor mij de kern van deze zaak. Wij, als samenleving, geven agenten de opdracht om de gevaarlijke klusjes voor ons op te knappen en we geven hen daarvoor de bevoegdheid om geweld te gebruiken als dat nodig is. Zodra een agent dat echter naar eer en geweten doet, wordt hij op het matje geroepen om zich te verantwoorden. Aan de ene kant geven we agenten vertrouwen, aan de andere kant wantrouwen we ze zodra ze iets doen. Dat vind ik heel tegenstrijdig.

Natuurlijk snap ik ook wel dat er toezicht nodig is. Als niemand zou controleren of de politie zijn geweldsmonopolie wel goed gebruikt, dan zouden we een situatie kunnen krijgen waarin de politie willekeurig geweld gebruikt en dat willen we natuurlijk ook niet. Daarom kan ik heel goed de maatschappelijke verontwaardiging begrijpen rondom het overlijden van Mitch Henriquez en denk ik dat het in dat geval ook heel goed is dat het optreden van de politie scherp onder de loep wordt genomen.

Wat mij te ver gaat, is als agenten als burgers berecht worden zodra ze hun wapen afvuren. Ik heb geen pistool, want ik zit niet bij een schietvereniging en anders dan voor de hobby mag je in Nederland geen vuurwapen hebben. Als ik dan toch schiet, dan ga ik volkomen buiten mijn boekje. Maar agenten hebben een dienstwapen. Dat betekent dat het wapen bij hun werkkleding hoort, dat het een van de middelen is die zij tot hun beschikking hebben om mijn veiligheid te handhaven. Toch zou ik, als ik agent was, op dit moment niet meer durven schieten. Moet je kijken wat een heisa daarvan komt!

Persoonlijk moet ik er niet aan denken in een samenleving te leven waar de agenten hun vuurwapen niet meer willen of durven gebruiken. Dan krijgen we pas chaos. Ik vind dat politieagenten het respect en de soevereiniteit terug moeten krijgen die ze verdienen. Dat betekent, dat als een agent tegen je zegt dat je aangehouden bent, dat je vanaf dat moment zelf de verantwoordelijkheid hebt om mee te werken aan het rechtssysteem. Doe je dat niet, dan riskeer je een kogel. Dat is dan jouw probleem, niet die van de politieagent.